Utopiaz asko hitzegin da eta gehiago hitzegingo da oraindik. Batzuek utopia ametsekin lotzen dute. Eskuraezina den zerbait izango balitz bezala. Beste batzuek eskuraezintasun horri buelta eman, eta bidean aurrera joateko indartzat, pizgarritzat, hartzen dute utopia. Ez dira kontrako iritziak. Desberdintzen dituen gauza bakarra diagnostiko baten aurrean hartzen den jarrera da. Batzuentzat utopian pentsatzeak jendea geldiarazteko baino ez du balio, eta besteentzat utopiak bidean jarraitzeko arrazoiak indartzen ditu. Ortzimugak aspaldiko marinelengan zuen eragin berbera. Joan eta joan eta ezin inoiz iritsi.
Ba Bartzelonako San Celoni aldean hortan ari dira bizpahiru argentinar ero. Seko burutik joanda daude, edo utopiari jarraituz aurrera pausoak ematen ari dira. Edo biak batera…
Beste post batean hitzegin nizuen Orsai aldizkariari buruz (Orsai 2011/01/09), hor duzue lotura, irakurri ez baduzue. Baina oraingoan Orsaiko taldea pauso bat harago joan da Hernan Casciari buru dela. Editorial Orsai argitaletxea sortu dute. Eta lehen lana argitaratu berri dute: Horacio Altuna komikilari haundiaren “Cuadernos secretos” liburua. Egia esanda horain dela hiru hilabete ez nekien zein den Altuna, ez nekien existitzen zenik ere. Eta egia esan ez naiz komikizale sutsua. Badakit Altunak Play Boy aldizkariarentzako marrazkiak egin dituela, eta badakit bere azken liburu honetan urteetan gordetako emakume biluzien marrazkiak ikus ditzazkegula. Eta beno, emakume biluziak komikiak baina gehiago interesatzen zaizkit, baina beno, nahiago izaten ditut paperetik kanpokoak. Kasu honetan beraz ez zait gehiegi axola zer argitaratu duten, nola egin duten baizik.
Ahoa bete hortz gelditu nintzen Hernan Casciarik bere blogean idatzi zuen azken postarekin. Horacio Altunarekin izan zuen elkarrizketatxo bati buruz hitzegin ondoren, bere lagun eta lankide den Chiri Basilisekin idatzitako “Diez pactos para fundar una editorial imposible” dekalogoa ezagutarazten digu. Hemen dituzue hamar lege hoiek Casciari eta Basilisek idatzi bezala:
- Publicaremos únicamente autores que admiremos muchísimo Chiri y yo, y jamás a los que únicamente son mediáticos.
- La firma del contrato con el autor prescindirá de escribanos, abogados, buitres carroñeros y representantes de cualquier calaña (el supervisor será Comequechu, el pizzero de al lado).
- La obra tendrá precios razonables en todos los países de habla hispana, sobre todo en aquellos llamados ‘emergentes’.
- El autor percibirá no el nueve ni el diez, sino el cincuenta por ciento del precio de venta al público.
- El otro cincuenta por ciento se utilizará para pagar imprenta, logística de envíos y sueldos de diseño, edición y corrección.
- Los contratos no serán esclavos; después de doce meses, el autor podrá irse a donde quiera sin dar explicaciones ni sentirse atado.
- Brindaremos al autor herramientas tecnológicas para que pueda revisar las ventas de su obra de manera directa, y cobrar sus royalties semana a semana.
- Los derechos de la obra pertenecen al autor hasta la eternidad; y si el autor se muere de golpe, o se suicida, o desaparece en un pozo, los derechos pasan a su familia.
- Cualquier malentendido se resolverá en sobremesa entre el autor y nosotros, y si eso falla, la culpa será siempre nuestra.
- Si el sistema funciona, la industria editorial deberá explicar por qué sigue pensando que los autores somos imbéciles y los lectores somos piratas.
Ez dago gaizki, ezta? Baina ez dira dekalogoa idaztera mugatu, ez. Utopia aldera pausotxoak eman dituzte. Eta horrela, Horacio Altuna haundiak argitaletxe haundiak, Play Boy eta ingurukoak utzi eta beraien argitaletxe kaxkarrarekin kontratua sinatzea lortu dute. Eskribau, abokatu eta notariorik gabe. Comequechu pizzagilea testigu dutela.
Nahi duzuena esan edo pentsa dezakezue, baina neri komikigile ezezagun batek marraztutako emakume biluziz osaturiko liburu hau utopiarako pauso galanta iruditzen zait, miresgarria. Eta blog txiki honetako lerro hauen bidez Hernan Casciari, Chiri Basilis, Comequechu pizzalagilea eta Horacio Altuna komikigilea zoriondu nahi ditut. Eta bide batez zorterik haundiena opa diet, baita beraien Editorial Orsai argitaletxeari ere. Erne egongo naiz ondorengo argitalpenekin. Nork daki, agian utopia bidean pausoak emanez, paperezko emakume biluziak benetako bihur daitezke…
Hemen duzue Editorial Orsai eta Horacio Altunaren arteko kontratuaren sinaketaren bideoa Comequechu pizzagilea testigu dela. Ederra:
http://vimeo.com/24579099
Beste esteka honetan Casciariren Orsai Bloga. Bertan dituzue nireak baino azalpen hobe eta zuzenagoak:
http://orsai.bitacoras.com/2011/06/adios-industria-editorial.php
Eta azken bi esteka hauetan ikus ditzazkezue Orsai aldizkariaren lehenengo bi aleetako eduki guztiak, musutruk:
http://orsai.es/n1/
http://orsai.es/n2/
Ea gustatzen zaizkizuen, eta ea ondorengo idatzietan utopiarantz emandako pauso zehatz gehiagoz hitzegiteko aukera izaten dugun. Eta beno, zer edo zer baldin badakizue, eta inporta ez bazaizue, ba idatzi. Hemen azpian “Comentarios” jartzen duen tartetxo horretan duzue aukera, erraza da, eta merke-merkea…
Addio!
